| SOSYAL FOBI NASIL YENILIR BILIYOMUSUNUZ OKUYUN ÖYLEYSE
simdi burada anlatacaklarim biraz uzun olabilir ama mutlaka sonuna kadar okuyun ve bu sosyal fobi illetinten ebediyen kurtulun.
öncelikle bendeki sosyal fobinin derecesini anlamaniz açisinsan biraz bahsetmek istiyorum benim babam çok otoriter biridir hani öyle derler ya ne otoritesi cahil biri yani çocuk yetistirmesinden zerre kadar anlamayan bagirip çagirmaktan baska hiç birsey bilmeyen biri yani kendimi bildim bileli yani çocuklugumdan berli babam beni toplum içinde rencide etti oturdugumuz yer kalabalik oldugu için hep birileri vardi yani babamin bu davranislari benim öz güvenimi tamamen bitirdi .çocukken öz güvenim olmadigi için ve acaba yanlis bir kelime söylerimde babamdan dayak yerim firça yerim diye sessiz içine kapanik bir kisiligim oldu mahalledeki diger çocuklarla oynarken hep geri planda kaldim.bana haksizlik yaptiklarinda hiç birsey diyemedim çünkü babamin bana davranislarindan o kadar kendimi degersiz hissediyordumki anlatamam.bu özgüvensiz içine kapanik kisiligim yavas yavas artik bende oturmaya basladi derken ilkokula basladim. okulda ögretmenimiz birsey sordugunda ben o konuyu çok iyi bildigim halde tahtaya kalkip anlatamazdim çünkü bilinç altim bana sunu söylüyordu sen degersiz ise yaramaz birisin tahtaya çikip birde rezil olma sakin ve ilkokul yillarim belkide hiç tahtaya kalkamadan geçti sonra biraz daha büyüdüm orta okula basladim orta okulu 4 yilda zorla geçtim çünkü okuldan kaçiyordum derslere girmek bana o kadar zor geliyodiki anlatamam ya ögretmen bana birsey sorarsa ne olacak o zaman kiyametin kopmasi bile insani bu kadar korkutmaz.ve iste hayatimin en zor dönemi yeni basliyo lise ah ah o güzel yillari su sosyal fobi yüzünden ne kadar kötü geçirdim bir bilseniz, okumaktan sikilmadiysaniz anlatayim birazcik anlatayim çatliyacam yoksa.velasil kerem liseye basladim tabi biraz daha büyüdük ön siramda oturan bir kiza asik oldum adi üveyda köken lise aski iste simdi kim bilir nerde benim unutulmaz lise askim üveyda asik olduk olmasinada okula nasil gidecez ya ögretmen bir soru sorarsa ya beni tahtaya kaldirirsa ve en kötüsü ben tahtaya nasil kalkacam hocam diyelimki kalktim elimin titremesi kalbimin o korkunç çarpmasini yüzümün kizarikligini,su gibi terlemis bedenimi nasil saklayacagim hocam birde ögretmenimin beni fark edip sen niye terliyon niye titriyon derse iste ben bittim abi.tek çare okuldan kaçmak ama üveydayi nasil görecektim ve bir plan yaptim okula gitmeyecektim okul dagilirken üveydaya yazdigim mektubu ona verecektim mektubu yazdim ve aynen planladigim gibi okulun kapisinda gizlice lise askim üveydayi beklemeye basladim üveyda okuldan çikti evine dogru yürümeye basladi tabi bende onu takip ettim tahmin etmissinizdir mektubu veremeden üveyda tek katli ara sokaktaki evine girdi .gel zaman git zaman bu mektubu verme isi tam 2 yil sürdü benim gibi kendini degersiz bir hiç olarak düsünen öz güveni hiç olmayan bir insan o mektubu vermesi kolaymi saniyosunuz .sonunda mektubu bir arkadasim vasitasiyla verdim ve mektuptan cevap beklemeye basladim çünkü o mektubu o kadar güzel duygularla yazdimki kesin cevap yazacakti en sonunda yine bir okul çikisi üveydayi takibe basladim oda beni fark etti biraz yürüdükten sonra yere bir kagit atti hemen aldim bu bir mektupdu sevinçten deliye döndüm hemen okumak istemiyorum .bu mektubu okuyacak sakin güzel bir yer bulmaliydim en sonundan bir bahçeye benzer sakin biryer buldum etrafa baktim kimse yok oraya oturdum ve mektubu okumaya basladim mektubta kisa bir yazi vardi neydi biliyomusunuz::: kaç yildir beni takip ediyosun senin gibi okula gitmeyen serseri birinin beni takip ettigini ailem anlarsa seni öldürür bidaha beni takip etme..o an ölüm bana ne kadar basit geldi biliyomusunuz .ölmekten beter bir duyguyu nasil anlatirim bilmiyorum .iste benim lise hayatim sonra babam okula gitmedigimi anladi anlamazdida eve devamsizlik kagidi geldi bütün devamsizlik kagitlarini ben daha gelmeden postaneden aliyordu |
forum ana sayfasına dön 